Jak szybko podjąć decyzję w prostym temacie?

Zauważyliście że często mamy problem z podjęciem decyzji w banalnych i prostych tematach? Zwłaszcza jeśli decyzje te angażują inne osoby?

Oto częsty schemat wielu rozmów ?partnerskich”:
- Kochanie, to na jaki film idziemy do kina?
- No nie wiem, a na co masz ochotę?
- W zasadzie wszystko mi jedno?
- Mnie też, ale musimy coś wybrać?
- No to zdecyduj.
- A wolisz romantyczny czy może żeby coś się działo?
- A jak ty wolisz?

I tak przez kolejne 30 minut – w efekcie para dojeżdża do kina zdenerwowana na siebie i na cały świat. A przecież chodzi tylko o to jaki film wybrać.
Z czego wynika taki brak umiejętności podjęcia decyzji? Przede wszystkim z czterech rzeczy:

• strachu przed porażką (?Fatalnie się bawiłam. To strasznie beznadziejny film. Szkoda że go wybrałeś, ale oczywiście kochanie to nie Twoja wina. Najlepszemu zdarzają się wpadki.„)
• strach przed odpowiedzialnością (?Ależ to był głupi film. Zmarnowaliśmy kasę i czas. Gdybyś tylko umiał wybrać coś bardziej wartego obejrzenia!”)
• braku doświadczenia (wybór filmu w przypadku randki z miłośniczką eksperymentalnego kina alternatywnego którego nie znamy i nie znosimy)
• zbyt wielu możliwości (Multikina i kilka seansów jednocześnie).

Pierwszym krokiem do podjęcia szybkiej decyzji jest uświadomienie sobie jej wagi. W większości przypadków okaże się, że nie jest ona ani tak znacząca ani tak ważąca na naszym dalszym losie, by aż tak się przejmować i marnować godzinę na rozmyślania, ryzykując złość partnera. Uświadamianie wagi decyzji można osiągnąć przez zadanie sobie kilku pytań:

• czy mam wszystkie informacje które są mi potrzebne do podjęcia decyzji (Sprawdziłem czy mam kasę na kino? A do którego kina będziemy jechać? A czy ja mam w ogóle ochotę na kino? A ty kochanie?)
• jakie mamy opcje (A Co grają?)
• co się stanie jeśli podejmę złą decyzję? (Dostanę po głowie torebką? A może pójdziemy po kinie do restauracji by zapomnieć o koszmarze polskiej (lub zagranicznej) kinematografii? ?Kochanie, a będziesz zła jeśli nie trafię w film? – teraz już nie może być zła nawet gdyby chciała)
• jak będę się czuł jeśli podejmę złą decyzję (Pewnie się poczuję rozczarowany, ale w końcu to tylko kino.)
• czy podejmowałem podobne decyzje w przeszłości? Co się działo jeśli się myliłem (w sumie nic ???)
• co mówi mi intuicja (są Walentynki, więc chyba trzeba przedłożyć romans nad X-menów)

Mając oszacowanie decyzji, można przystąpić do jej podejmowania – teraz pójdzie już z górki.

Miej świadomość wagi decyzji -wiedza o tym jak poważna jest decyzja do podjęcia, znacznie usprawnia proces decyzyjny. Przynajmniej w przypadku tych prostszych decyzji. A jako ze skupiamy się dziś na decyzjach w prostych i codziennych tematach , to świadomość, że nawet przy pomyłce nic nam nie grozi, mocno pomaga i przyspiesza decyzję.

Zgromadź informacje – zbierz dane które potrzebne są do podjęcia decyzji. (W naszym przykładzie, to dane na temat tego co, gdzie i o której grają +pytanie do partnera czy jest jakiś rodzaj filmu na który NIE ma ochoty, bądź kino do którego NIE chce jechać. – pros eliminacji jest zwykle prostszy i bardziej efektywny).

Bądź odważny – podjęcie każdej decyzji, nawet najmniejszej, wymaga odwagi. (zwłaszcza jeśli w perspektywie masz wizję focha i torebki na głowie, bądź kilku cichych dni – pewna rzecz jeśli weźmiesz kobietę na Głębokie gardło”.

Analizuj sytuację – weź pod uwagę informacje które zgromadziłeś i na zasadzie eliminacji (wyrzucam te opcje które najmniej pasują) bądź podobieństwa (mój wymarzony wieczór wygląda tak, a wiec najlepiej pasować będzie to kino z tym filmem)

Naucz się żyć ze swoją decyzją – czyli wróć do tematu ?jak będę się czuł jeśli podejmę złą decyzję” i sprawdź czy możesz to zaakceptować. Jeśli tak – w porządku, jedziemy do kina. Jeśli nie, powiedz partnerowi – ?Przykro mi, ale nie potrafię podjąć decyzji na jaki film idziemy. Jeśli ty też nie umiesz, to nie pozostaje nam nic innego jak zostać w domu”. (uuups, właśnie podjąłeś decyzję).