Kariera

W Internecie można przeczytać bardzo wiele tekstów na temat planowania. Istnieją podręczniki, opisy konkretnych metod, szablony i wzory formularzy do tworzenia harmonogramów, a także oferty kursów, na których możemy poznać tajniki prowadzenia terminarza. Wszystko to jest niewątpliwie bardzo przydatne – ale z ręką na sercu, złapaliście się kiedyś na tym, że spędzacie mnóstwo czasu na układaniu planów, których potem nie realizujecie…?

No właśnie. Jak temu zapobiegać?

Spora część z nas ma codziennie do czynienia z podobnymi, powtarzającymi się zadaniami. Odpowiadamy na maile, tworzymy dokumenty, rozpisujemy rozmaite listy i plany, umawiamy spotkania, rozmawiamy przez telefon…

Wszystko to zajmuje nam sporo czasu nie dlatego, że jest jakoś szczególnie skomplikowane, ale wyłącznie z tego powodu, że zazwyczaj nie korzystamy z szablonów…

Zazwyczaj szukając pracy ograniczamy się do samego CV i listu motywacyjnego. Niestety, dość często też nie wiemy, co właściwie powinny one zawierać. W efekcie życiorys składa się z losowo dobranych informacji, a LM stanowi coś w rodzaju opisu, dlaczego chcemy pracować w tej konkretnej firmie – plus powtórkę danych z CV.

Czym są poszczególne dokumenty – i co ważniejsze: co powinny zawierać?

Ach, te decyzje – gdybyśmy tylko mieli pewność, że podejmujemy dobre. Niestety, tego czy podjęliśmy dobrą czy złą decyzję nigdy się nie dowiemy. Nawet jeśli z punktu widzenia czasu wydaje nam się, że popełniliśmy błąd, to przecież zawsze mogłoby się okazać, że gdybyśmy zadziałali inaczej, byłoby jeszcze gorzej… Nie ma więc co płakać nad rozlanym mlekiem, tylko wypracować sobie bardziej efektywne metody podejmowania decyzji niż dotychczasowe. Może przyda się Wam metoda PMI.

cv
Wiemy już czym jest i do czego sluży CV. Jednak w obecnej sytuacji rynkowej, kiedy na jedno stanowisko potrafi kandydować kilkadziesiąt osób, sama poprawność przygotowania dokumentów – to zdecydowanie zbyt mało.

Nasze szanse na rozmowę kwalifikacyjną drastycznie wzrosną, jeśli CV i list motywacyjny będą zawierać to, co rekrutujący chce przeczytać. Zastanówmy się więc: jak będzie patrzeć na nasze dokumenty – i jak je przygotować, żeby były dla niego interesujące i przydatne?

Udało ci się zainteresować potencjalnego pracodawcę swoją osobą. Dostajesz zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną. Rekrutujący chce zobaczyć na żywo jakim jesteś człowiekiem, czy radzisz sobie ze stresem, z trudnymi pytaniami, przełożyć sobie teorię z CV na praktyczne sytuacje.

Oczywiste jest, że zaproszenie na taką rozmowę jest stresujące i wiele osób potrafi wyprowadzić z równowagi. Jeżeli jednak odpowiednio się przygotujesz – pójdzie łatwo, a nawet przyjemnie.

Obecnie większość aplikacji na przeróżne stanowiska wysyła się za pomocą poczty elektronicznej. Jest to najlepsze wyjście i dla kandydata, i dla osoby rekrutującej. Dokumenty docierają niemal natychmiast, nie trzeba się martwić o termin (i koszt) doręczenia, łatwo jest też posegregować je sobie w skrzynce pocztowej i szybko dotrzeć do określonego podania konkretnego człowieka.

Sposób, w jaki wysyłamy dokumenty, jest wbrew pozorom bardzo istotny dla naszego wizerunku – i naszych szans na zdobycie pracy.

Ustalanie rozkładu zajęć na następny dzień jest już chyba oczywistością dla wszystkich, którzy mają ten dzień zwykle wypełniony po brzegi koniecznymi do wykonania zadaniami. To dlatego terminarze tak świetnie się sprzedają…

Często jest tak, że musimy pewne rzeczy wykonać o określonych godzinach i nie ma zmiłuj, bo takie są zewnętrzne okoliczności. Jeżeli jednak akurat możemy je sobie potasować jak chcemy, to proponuję… pójść na łatwiznę.

Ok, wiemy już jak na pewno nie powinien wyglądać nasz życiorys zawodowy i jakich błędów unikać kiedy go piszemy. Ale jak go napisać tak, żeby było dobrze?

Łatwiej będzie odpowiedzieć sobie na to pytanie wiedząc, czym konkretnie jest i do czego ma służyć CV.

W odpowiedzi na ogłoszenie dotyczące pracy, przesyłamy zazwyczaj dwa dokumenty: CV, czyli życiorys zawodowy, oraz list motywacyjny. Tym drugim zajmiemy się nieco później – CV jest od niego o tyle istotniejsze, że w przeciwieństwie do listu motywacyjnego, może funkcjonować samodzielnie.

Jest kilka popularnych błędów, które często powtarzają się w wysyłanych przez kandydatów życiorysach zawodowych – a które znacznie zmniejszają ich szanse, a czasem w zasadzie już na starcie ich dyskwalifikują.

Ok, przyzwyczailiśmy się już do tego, że Internet jest jedną z istotniejszych dróg szukania nowego zajęcia – czy to stałej pracy, czy dorywczej, czy nawet zleceń dla prowadzonej przez nas firmy.

Okazuje się jednak, że coraz częściej Internet nie uzupełnia, ale wypiera inne formy komunikacji związane z poszukiwaniem pracy. Zarówno jeśli chodzi o szukanie dla siebie pracy, jak i o poszukiwania pracowników.

Każdy uczeń posiada kalkulator – jest to pewne jak klasówka z matmy. Przydaje się on jednak w zasadzie każdemu – w zasadzie taka kasa fiskalna to też taki bardziej rozbudowany kalkulator. Większość tego rodzaju urządzeń ma jednak, z punktu widzenia ślęczącego nad zeszytem od matmy użytkownika, jedną zasadniczą wadę: podaje tylko wynik, bez stanów pośrednich.

Cóż, tej właśnie wady pozbawiony jest kalkulator zamieszczony w serwisie Sciaga.pl.

Targi pracy są zwykle jedną z najwygodniejszych i skutecznych sposobów poszukiwania nowego, ciekawego stanowiska. W jednym miejscu zbierają się przedstawiciele wielu różnych przedsiębiorstw. Można zadawać im pytania dotyczące nie tylko wolnych stanowisk, ale i warunków pracy, stosunków koleżeńskich, różnych codziennych drobiazgów składających się na życie firmowe.

Jeszcze do 23 października można wziąć udział w takich targach – bez wychodzenia z własnego mieszkania.

gorgon/SXC

Jakiś czas temu, Kira opisała jak trzeba się ubrać i zachowywać, aby mieć wśród ludzi posłuch (i np. móc ich o coś poprosić, wiedząc że zgodzą się dla nas coś zrobić). Gniewomir, pisał o mowie ciała i jej roli w postrzeganiu naszej skromnej osoby. Aby jednak ludzie chcieli nas słuchać i zgadzali się z naszym zdaniem (a przynajmniej go wysłuchali) potrzebna jest jeszcze jedna rzecz – właściwy kontakt wzrokowy.

fot. venere.comOd kilku lat m.in. Polacy znacznie chętniej decydują się na wybór laptopa niż komputera stacjonarnego. Właściwie nie ma się czemu dziwić – oferta coraz szersza i atrakcyjniejsza, a dodatkowo dochodzi bardzo istotny czynnik, jakim jest mobilność. Decydując się na komputer przenośny, pewnie nieraz będziemy z nim podróżować – jak zadbać o bezpieczeństwo naszego laptopa?

Niezależnie od tego czy jesteś pracownikiem na etacie czy freelancerem, w korespondencji biznesowej nie chcesz, aby odbiorca twojego e-maila pomyślał, że ma do czynienia z istotą pozbawioną części mózgu. Aby stwarzać profesjonalne wrażenie, w e-mailowej korespondencji musisz uważać na kilka dość powszechnych błędów, które wprawdzie nie są błędami na poziomie ujawnienia tajemnicy firmy niepowołanej osobie, ale które sprawiają, że po prostu wyglądasz głupio. Na jakie wpadki mailowe w pracy uważać?

Jeżeli idziemy na studia zaraz po szkole średniej, nie mając jeszcze większych zobowiązań ani problemu pt. praca – życie jest proste i przyjemne. Gorzej jednak, jeśli chcemy sobie uzupełnić wykształcenie, np. o inny niż ukończony kierunek studiów, ciutkę później – równolegle z pracą i życiem rodzinnym.

Nie tylko zresztą studia mogą nam czasowo nie pasować do innych zajęć – dowolne szkolenia czy kursy również czasami są potrzebne, a nie ma jak i kiedy na nie chodzić.

Rozwiązanie? Oczywiście – Internet.

Ivan Prole /SXC
Poprawianie swojej efektywności pracy, to w dużej mierze znalezienie nowego sposobu na nieefektywne lub mało efektywne zarządzanie czasem, które do tej pory stosowaliśmy. Chodzi w końcu o to, aby zrobić jak najwięcej i jak najlepiej w jak najkrótszej jednostce czasu. Dzięki temu będziemy mieć więcej czasu na inne, ważne dla nas rzeczy prawda? Jedną z technik jakie można zastosować aby poprawić swoją efektywność czasową jest tzw. Time Boxing – technika zaczerpnięta z działki IT (Ci, to jednak mają łeb!)

- jak radzić sobie z osobami, które podkopują twoją wiarę w siebie
Czy uważasz, że jesteś wystarczająco pewny siebie aby nie dać się pognębić innym? Czy myślisz, że gdybyś rozpoczynał własny biznes, lub nagle zmienił swoje życie o 180º dałbyś radę nie przejmować się komentarzami innych ludzi, którzy zamiast cię wspierać zaczęliby cię dołować? Ile razy ktoś musiałby ci powiedzieć – „Oszalałeś? Porzuciłeś pracę w korporacji aby produkować karmę dla koników polnych? To nigdy nie wypali”- żebyś znalazł się na kozetce u psychiatry z diagnozą depresji?

Zakładam, że skoro czytacie lajfmajstra, nie jesteście życiowo bierni. Co oznacza też, że raz na czas musicie zdobyć jakąś nową umiejętność, kompetencje- innymi słowy, nieco się rozwinąć. Rozwój nie jest łatwy – wymaga zaangażowania, czasu i wysiłku. I dlatego właśnie, większość osób nie zawraca sobie nim głowy, konsumując życie bezrefleksyjnie i żyjąc w poczucie, że skoro mam magistra, to „nie muszę już sobie głowy zawracać jakąś tam edukacją…” Jedną z przeszkód rozwoju jest nasza motywacyjna labilność. Innymi słowy – mamy zapał do pracy i do tego żeby coś robić, ale konieczność podjęcia wzmożonego wysiłku, czy pierwsza przeszkoda, skłania nas do rezygnacji z działania. Jednocześnie ratujemy swój własny wizerunek w swoich własnych oczach – bo przecież próbowaliśmy. „Chciałem nauczyć się programować w PHP, ale to było zbyt trudne”, „Chciałam zapisać się na lekcje salsy, ale nie mam partnera”, „Bawiłam się kiedyś fotografią, ale nie mam teraz czasu”.